Nadat we de geschiedenis van België leerden kennen, gingen we deze maand eens dieper op ons huidige land in. Hier werkten we vooral rond de provincies, de gemeenschappen, de gewesten, bijzondere bezienswaardigheden,… We probeerden zo goed mogelijk ons eigen Manneke Pis te maken. De enige vereiste was dat het kleimannetje bleef staan, verder mochten we hem groter of kleiner, dikker of dunner maken. Genoeg fantasie hebben de kinderen zeker, dus het was wel even lachen toen de mannetjes af waren.

Op 15 januari gingen we samen met het derde leerjaar naar het OCP.  Na het lezen van een ietwat geheimzinnige introductie, gingen we met veel enthousiasme naar het toneelstuk kijken. Dankzij de mooie én bruikbare gift van oudercomité waren we met onze nieuwe fluohesjes enorm goed zichtbaar op de straat.

Een man staat op van een bank in een park en trekt eropuit.
Het is het begin van een merkwaardige tocht, een reis op leven en dood, waarin bijzondere mensen samenkomen.
Er is een kleine man die bijna niemand opmerkt en de ober met excellente koffie, er is het meisje Haja die van ver komt en haar sombere oom.
Er is ook de plastic zak in de wind, diepzeedieren, en een zon waar iedereen van heinde en ver naar komt kijken.
Er is een gebeurtenis die zo ongelooflijk is dat zelfs voor wie erbij was het onwerkelijk lijkt.

Theater Stap! zorgde voor een mooie voorstelling. Er waren twee muzikanten die met de mondharmonica, water, zang,… aan de slag gingen om de sfeer van het verhaal aan het licht te brengen. De verteller vertolkte een groot deel van de rollen en zorgde ervoor dat het verhaal duidelijk werd. De diversiteit van de spelers zorgde ervoor dat de kinderen enorm geboeid waren. Kortom: een dag om te koesteren.